Mijmeren

We zaten in de bar en er speelde muziek en Nancy zei tegen mij, is dat niet blanco y negro? Nu ben ik al een enorme held in het herkennen van muziek en als het dan ook nog gaat om Spaanse muziek is dat een hele uitdaging. Gelukkig zijn we tegenwoordig gezegend met de wonderen der techniek en hoefde ik alleen mijn mobiel maar even in de lucht te houden om het juiste antwoord te krijgen. Solo tú van Pablo Alboran.

Dat liedje bracht dus herinneringen terug. Het moet zijn geweest toen we woonden in Villajoyosa, met uitzicht over het stuwmeer en we nog zeer regelmatig taxi moesten spelen voor de kinderen. Nancy en onze dochter zongen dit liedje namelijk uit volle borst mee als ze weer eens onderweg waren naar de dansschool. Zo´n 8-9 jaar geleden moet dat inmiddels alweer zijn, de tijd vliegt. 

 

4 jaar alweer

Zo ook dit, onvoorstelbaar snel vliegt de tijd voorbij. De auto moet alweer naar de ITV, de Spaanse APK. Ik kan bijna niet geloven dat die alweer zijn vierde jaar in gaat. Hij was aan de beurt in de periode van de alarmfase. Maar ja, toen konden we niet. Ik had juist voordat dat afgekondigd werd de pre-ITV gedaan en de dag daarna ging alles op slot. Uitstel is geen afstel dus ik heb inmiddels een afspraak gemaakt voor de controle, 5 juli om 07:30. Lekker vroeg in de eerste batch. Iedereen die wel eens naar de Spaanse ITV is geweest weet dat als je een beetje pech hebt dat een proces is met gegarandeerde vertraging. Door nu in de eerste batch te zitten weet ik in ieder geval zeker dat ik snel aan de beurt ben.

Eén van die dingetjes die we hier in Spanje hebben geleerd, omgaan met de bureaucratie en regels. Terugkijken leert dan dat we door schade en schande wijs zijn geworden en momenteel redelijk soepel door alles heen fietsen. Nu scheelt het natuurlijk wel dat we inmiddels de taal voldoende machtig zijn voor de meeste zaken. We hebben het nog wel eens over de moeilijkheden die we in het begin hadden, het afsluiten van een telefoon abonnement was een regelrechte uitdaging. Nu ben ik zover dat ik ieder jaar met alle abbonementen van provider switch. De kinderen en Nancy zijn er niet altijd even blij mee, maar dat is de manier om de beste tarieven te kunnen krijgen, bureaucratie en regels.  Al doende leert men en daarom heb ik een weekend suscriptie op de krant genomen zodat ik weer wat aan mijn woordenschat kan werken, je bent immers nooit te oud om te leren.

Maar we zaten dus in de bar……

Ontbijten in de bar

Eén van de kleine geneugten die we hier hebben is dat we regelmatig een lekker Spaans ontbijt nemen in de bar. Een media tostada, dat is een halve bocadillo, een klein stokbroodje door de helft, met iets. Ik neem dan eigenlijk altijd tomaat en soms met jamon Serrano. Een kop koffie en een lekker glaasje verse zumo, sinaasappelsap. Niet te versmaden! Zo ook vandaag, normaal vallen we dan naar beneden en schuiven aan bij Victor. Nu is Victor echter eventjes open geweest en nu zonder dat we weten waarom weer dicht. Best jammer want het is zo´n beetje onze huisbar en we gunnen hem onze klandizie.

Maar goed, een andere bar dus. Ook wel weer eens leuk want verandering van spijs doet eten zegt men altijd. Het gaf ons wel mooi de mogelijkheid om te zien hoe een bar die zich heeft voorbereid op het nieuwe normaal functioneert. Deze mensen hadden de bar in november overgenomen en na een lastig begin begin het net lekker te lopen. En toen, ja toen kwam de Covid-19 spelbreker die voor velen het leven compleet verpest of minimaal ernstig bemoeilijkt heeft.

 

Zo hoort het nu

Deze mensen hebben geheel conform de richtlijnen hun bar opnieuw ingericht. Tafels op twee meter afstand, ontsmetten na ieder bezoek, geen gedeelde servetjes of olie -azijn – zout en peper stelletje meer op tafel en de menu kaart met een QR code. Zoals het nu hoort, geheel volgens de regels, Hulde! 

En dat is dus die nieuwe realiteit, het is een kwestie van slikken of stikken. Ik wil er niet aan wennen maar het is iets waar we uiteindelijk waarschijnlijk niet aan ontkomen. Ik loop op straat zonder mondkapje, maar de meeste mensen zijn niet zo eigengereid als wij. Ik moet zeggen de afgelopen periode heeft wel laten zien dat de Spanjaarden, of in ieder geval hier in Benidorm,  zeer gedisciplineerd zijn.

En dan wij……het is nog steeds volgens de regels, wij houden netjes 2 meter afstand en toch kijken de mensen ons aan en dan denk ik….ja zeg er eens wat van….in gedachten voer ik dat gesprek al. Ik ben er klaar voor. Ik ben benieuwd wanneer we weer naar “normaal” doen kunnen gaan. Gelukkig zijn er nog meer mensen die er zo over denken, zo kunnen we in ieder geval gewoon met de buurtjes tegelijkertijd in de lift stappen. Vandaag werd bekend gemaakt dat we vanaf begin juli weer buitenlanders mogen ontvangen. Dat mensen die hier een huis hebben weer terug mogen komen om van hun optrek te kunnen genieten. Wij kijken er naar uit!

Ik hoop dat jullie ook allemaal gezond blijven en als jullie van plan zijn naar Spanje te gaan, vanaf juli mag het weer! Geniet van het leven!

Comments

comments