Vandaag werd ik wakker en keek op mijn telefoon, ik ben recent bevriend op Facebook met een uit het oog verloren vriend en om de een of andere reden, alleen bij Facebook bekend, werd een posting van hem hoog op mijn tijdlijn geplaatst. Het was een statement van Meryl Streep op de uitreiking van de Golden Globes.

Nu ben ik normaal dus helemaal niet zo van Hollywood en celebrities maar om de een of andere reden besloot ik dit filmpje te bekijken en het heeft me geraakt. Voordat jullie verder lezen, kijk en luister even naar dit statement, maar ik waarschuw je….houdt zakdoekjes bij de hand, ik had ze in ieder geval nodig.

Vanaf dat moment ben ik in een melancholieke stemming en denk ik terug aan dingen uit het verleden en heb ik ineens vrees voor hetgeen wat komen gaat.

Niet alleen daar in de USA maar in alle landen van de wereld, de polarisatie van groepen mensen, het groeiende onbegrip, het niet willen of kunnen delen met elkaar. Het toenemende racisme wat steeds harder te bestrijden is omdat we met ons allen in de ontkennende stand zitten. De mogelijkheid die wij hebben om “ik
zeg wat ik denk” ineens overgaat tot belediging en onderdrukking en dat grote groepen van onze bevolking dat normaal vinden en een prooi worden voor een rechts gedachtegoed wat mij tegen de borst stuit.

Girl and clock silence secret

Het taboe op kritiek, op belediging, op kleinering van minderheden is er niet meer. Mensen volgen het voorbeeld van leiders, leiders die nu opstaan en een boodschap verkondigen die niet de mijne is. Ik heb geen oplossingen maar ik ben opgevoed met het idee dat ik voor het bewaken van mijn eigen imago niet een ander hoef af te branden, hierdoor zou alleen maar een vicieuze cirkel ontstaan van negativisme en destructie en juist dat is wat ik nu meer en meer zie gebeuren. De reactie op de speech van Meryl was;

Meryl Streep, one of the most over-rated actresses in Hollywood, doesn’t know me but attacked last night at the Golden Globes. She is a…..

Precies dat! Dat is waar de speech over gaat en waarom ik in deze stemming ben. Nu luister ik wat naar countrymuziek terwijl ik dit blog schrijf en voel me machteloos. Ik denk terug aan de onbezorgdheid van mijn jeugd en hoop dat ik onze kinderen diezelfde onbezorgdheid heb gegeven en kan blijven geven. Dat ik ze niet straks uit moet gaan leggen wat er in 2017 allemaal mis is gegaan in onze samenleving, het is vijf voor twaalf…..

Hoe zien jullie deze ontwikkeling?

Comments

comments