Benidorm Blog

Over ons leven in en om Benidorm

Categorie: Nederland Page 1 of 2

Bericht 27, een perfect weekend

De voorbereidingen

Het begon zaterdagochtend, nou ja eigenlijk veel eerder want 2018 is het jaar dat mijn oudste vriend 50 jaar zou worden. En alhoewel ik daar zelf niet zo veel om geef weet ik dat er andere mensen zijn die daar wel belang aan hechten, zo ook Raymond. Hij was jarig op 17 maart maar vierde het 23 juni. Nu is juni altijd een lastigere maand om weg te gaan dan maart dus daarmee was het perfecte excuus geboren om een verrassingsbezoek te plannen. Het geheime overleg met Monique, Raymond zijn vrouw, was natuurlijk zo gedaan en ik heb direct de tickets geboekt voor zaterdag 23 juni. De voorpret kon beginnen!

Op 17 maart belde ik hem uiteraard voor zijn verjaardag om hem te feliciteren en vertelde hem dat ik het wel jammer vond dat hij het niet vierde want anders was ik zeker gekomen.....uiteraard vertelde hij op dat moment dat het ergens in juni zou worden en dat was het eerste moment dat ik kon zeggen dat dat echt wel een stuk gecompliceerder zou zijn. Het liefst zou ik natuurlijk zeggen dat ik zou komen en heb ook echt wel gedacht dat ik me in mijn talloze gesprekken me een keer zou verspreken maar niets van dat alles gebeurde.

Het voeren

De tijd verstreek en de organisatie van het feest begon vastere vormen aan te nemen. Hij wist wat hij wilde, een tuin feest met een barbeque. Nu ben ik gek op BBQ-en en denkt mijn omgeving dat ik een BBQ-koning ben dus dat was wel weer een mogelijkheid om Ray wat verder te plagen. Op mijn vraag of hij al iemand van zijn vrienden geregeld had om hem te helpen grillen moest hij bekennen dat hij het allemaal alleen zou doen. Toevallig stond dat gesprek op de handsfree en Nancy deed haar duit in het zakje door te zeggen dat zijn vriend die dat toevallig goed zou kunnen in Spanje bleef en helaas niet zou kunnen komen.....

Zondag 10 juni kregen wij de officiële uitnodiging en uiteraard moest ik daar met spijt in mijn hart wederom negatief op reageren "Dank voor je uitnodiging maar helaas is het voor mij onmogelijk om te komen. Ik heb dat weekend drie aankomsten in huizen dus kan me dan echt niet vrij maken. Ik wens je in je nieuwe tuin uiteraard wel een knalfuif! Ik zal de foto's wel langs zien komen :-)" Ray zijn reactie wees er op dat hij echt niets in de gaten had en hij schreef "Ik had het min of meer al verwacht gezien de periode waarin het feest heb gepland, begrijpelijk je bent dan druk bezig en het is de start van het zomerseizoen."

De perfecte surprise was in de maak.

De reis

Zaterdagochtend dus. Ik had het genoegen samen te reizen met een heel lief stel oudere mensen waar ik al een tijd hand en spandiensten voor verricht en die ik nu mee kon nemen naar Nederland waar zij bezig zijn met het verkrijgen van een huis in Houten. Soms lopen de dingen zoals ze moeten lopen en het was voor mij een leuke ervaring om te zien hoe het gaat als je hulp nodig hebt om te reizen, ik zal daar in een andere blog nog wel over uitwijden. Ik werd uitgezwaaid door Nancy en onze zoon Zino, leuk dat hij mee wilde om me weg te brengen.

De vlucht, de trein van Schiphol, alles ging voorspoedig! In de trein had ik weer mooi de gelegenheid om Ray verder te plagen, pratende via de Whatsapp over koetjes en kalfjes en hem een mooi feest toe te wensen. Normaal gezien zou ik hem nog even gebeld hebben maar ik was bang dat precies op het moment dat ik zou bellen de omroep installatie zou beginnen te schellen met de aankondiging van het volgende station en dat zou de verrassing toch mooi bederven. Whatsapp is dan best wel een uitkomst hahaha.

Bijna daar

Wandelend over Hoog Catharijne, wat is dat veranderd overigens, zoekende naar de uitgang van de Mariaplaats gingen de pretlichtjes in mijn ogen nog feller branden. Nog even en dan zou de verrassing compleet zijn. Mijn eerste gedachte was geweest om hem foto's te sturen van zijn huis maar dan was ik afhankelijk van het moment dat hij zijn telefoon zou bekijken dus ik besloot om hem te videobellen op het moment dat ik er bijna zou zijn. Mijn gezicht dicht bij de camera zodat hij weinig van de omgeving kon zien belde ik hem om hem succes te wensen met zijn feest.

Enthousiast nam hij op, nu had hij zojuist een nieuwe boombox gekocht en zijn telefoon ging via de BT naar die boombox wat voor mij prachtig was want ik verstond hem nu letterlijk aan het einde van de straat. Ik zei hem dan ook dat hij de boombox zachter moest zetten want ik hoorde hem helemaal "hier", nog had hij niets in de gaten! Op dat moment hield ik de telefoon wat verder van mijn gezicht en zag hij de school die bij hun aan de overkant staat en begreep hij er helemaal niets meer van hahaha, hij draaide zich om en de kinderen stormden naar buiten, SURPRISE!!!! Geweldig gelukte verrassing, iets wat hij echt niet verwacht had, zijn BBQ vriend was er hahaha.

Feest en de rest van het weekend

Het feestje was leuk, veel van zijn vrienden waar ik vroeger ook contact mee had, familie om mee bij te kletsen, genoeg te eten en te drinken, volop genieten. Ray heeft nog voor zeker 2x BBQ vlees over dus als je in de buurt ben, hij kan vast wat hulp gebruiken met opeten.

Zondagochtend een heerlijke wandeling gemaakt door het centrum van Utrecht, ik zal zien of ik wat beeld materiaal daarvan binnenkort online kan krijgen, de grootste fietsenstalling van de wereld, de dom, de kerk waar wij zelf vroeger heen gingen, de nieuwbouw van HC en de ruïnes van het kasteel Vredenburg in de nieuwbouw van HC, heerlijk genoten en uiteraard een kopje koffie met gebak. 's-Middags op bezoek bij mijn schoonmoeder en Henk en daarna de formule 1 gaan kijken bij onze goede vrienden Remko en Nandie. Nandie had ons weer uitstekend verzorgd met allerlei smeersels voor op brood, Heksenkaas was mijn favoriet, de sateetjes van de BBQ en een knoflook saus waar je U tegen zegt, alles bij elkaar weer super verzorgd.

Max rijdt vervolgens in een op het begin na saaie race naar de tweede plek wat natuurlijk een prachtig resultaat is. Net als dit weekend! Mijn twee beste vrienden gezien, mijn schoonmoeder en Henk weer even gezien, een gezellig samenzijn met mooie resultaten.

Terug naar huis

Er is een tijd van komen en gaan, helaas was gaan alweer aangebroken want er ligt genoeg te doen te wachten in Spanje. Na de kids naar school te hebben gebracht en nog een afsluitende kop koffie werd het tijd om te vertrekken.

In de "garage" auto naar Schiphol, een emotioneel afscheid met Ray, een saucijzenbroodje op Schiphol en het was alweer tijd om weer in de steigers te komen om naar huis te vliegen. Want Spanje is thuis en hoe fijn het ook is om nostalgie te snuiven, ik ben blij om naar huis te gaan.  De vlucht was wederom voorspoedig en vloog daadwerkelijk voorbij.

Ik had het genoegen naast een Friese dame te zitten, waar het leuk mee klikte en we hebben de hele vlucht zitten kletsen. Zij was onderweg naar vrienden van haar die een zorg B&B hebben opgestart, check het maar eens op Vakantie bij Marissa en staat zelf ook weer op een belangrijk kruispunt in haar leven dus we hebben volop kunnen praten.

Ik wilde de terugreis ook graag benutten om het reizen per bus vanaf het vliegveld vast te leggen en had daarom tegen Nancy gezegd dat ze me niet hoefde op te halen. Hier volgt binnenkort ook weer een verslag van wat ik t.z.t. hier ook naar zal linken.

Al met al is het voorbij gevlogen, letterlijk en figuurlijk, heb ik genoten van alles, mooie ervaringen met mijn meest dierbare vrienden gehad en heb ik weer veel geleerd.

Een perfect weekend!

Bericht 26, tijdreizen is mogelijk

Tijdreizen

Het begon als een normale dag, Duc, onze hond, lag heerlijk te dromen op zijn kussen. Nancy zegt, als ik ooit terug zou komen op aarde dan wil ik terug komen als Duc. Heerlijk de hele dag liggen snurken, eten en drinken op zijn tijd en meer dan genoeg aandacht. Het zonnetje scheen dus en je denkt dat het weer gewoon zo’n dag zou worden zoals de laatste weken er meerdere zijn geweest.

Maar nee, vandaag was een andere dag dan anders. Vanochtend was ik wat later uit bed dan normaal, het is koud en het warme waterbed wilde mij niet laten gaan. Nadat ik me toch uit de warmwaterzak had kunnen bevrijden zijn het altijd de eerste meters die het ergste zijn. Een koude vloer, snel in mijn slippers en dan in de kledingkast snel wat aantrekken.

timetravel34,33, 32.....3,2,1 lift off

En daar begon het vandaag. Mijn tijdreis.

Een reis door het verleden van de afgelopen 10 jaar. Vele herinneringen en momenten kwamen weer naar boven, hele leuke dingen, minder leuke dingen, niet zulke leuke dingen, maar allemaal herinneringen.

Ik zei net tien jaar maar het gaat nog veel verder terug. Onvoorstelbaar wat een mens bewaard en op dit moment vraag ik me ook echt af waarom ik dat ooit bewaard heb. Want de tijdreis is namelijk begonnen In mijn kledingkast, mijn kledingkast waar nou ik denk toch zo’n bijna 20 jaar historie hangt. Mijn trouwbroek hangt er nog, de schoenen van de trouwerij, inmiddels al 3x verzoold maar mijn trouwe van Bommeltjes gaan niet weg. Van veel dingen heb ik afscheid kunnen nemen maar toch ook van een aantal dingen niet. Is dat dan het Sentiment? Het was niet versleten maar ik past het niet meer waarom heb ik dat toch ooit bewaard?

Ja nu komt het eigenlijk wel weer van pas sommige dingen die ik 10 jaar geleden paste al die tijd bewaard heb. Dat kan ik nu weer aan, maar eigenlijk sloeg het nergens op, tegen beter weten laten hangen in de kast.

Opruimen

Maar vanochtend was ineens zo’n dag dat ik dacht ik moet het verleden opruimen. Ik heb het dan niet over mijn verleden waar ik net aan refereerde maar aan een veel recenter verleden.

Het verleden waaraan ik had gebouwd tot afgelopen 5 april. Die 5e april waarin ik eindelijk eerlijk werd naar mijzelf en bepaalde stappen heb gezet. Dat verleden moest nu plaats maken in mijn kast. Het schommelt een beetje heen en weer maar de tendens is nog steeds dalende, ik sta op de drempel van mijn initiële doel, uit de rode obesitas zone. Een streven wat toen nog mijlenver weg leek, 34 kilo afvallen en wat nu bijna realiteit is.

Bijna...

Voorzichtige doelen had ik mijzelf gesteld, gemiddeld een halve kilo per week en gewoon lekker doorgaan dan moet ik over anderhalf jaar jaar uit die rode zone zijn. Nu kan dat gemiddelde natuurlijk nog altijd gehaald worden want ik ben er nog niet. Maar het is nu tastbaarder dan ooit, mijn eerste goal haal ik misschien nog wel dit jaar! Terug in oranje! Hahaha, ja ok, het doel is inmiddels wel bijgesteld naar groen, maar toch hè Edje in oranje dat is toch wel iets om te vieren.

Dus mijn recente verleden,…….daar heb ik afscheid van genomen. Weg met al die 5XL shirts, jassen die veel te groot zijn, afscheid nemen van een verleden omdat ik echt hoop daar nooit meer terug te keren. Ik reis niet meer naar het verleden, dat is nu niet meer mogelijk en kijk alleen nog maar naar de toekomst, ik heb nog een shirt 2xl liggen……

Wat zijn jullie goede voornemens?

Een hartelijke groet uit een zonnig maar fris Benidorm!

Bericht 16, Leuke dingen onthoud je makkelijker dan moeilijke

Always look at the bright side

Ik heb jullie al eerder verteld over de aanleiding van ons vertrek naar Spanje en alhoewel de aanleiding niet leuk was, had de vroeggeboorte van Yara ook leuke kanten. 

Het was dus niet allemaal kommer en kwel! Eén van de zeer leuke dingen die we, of eigenlijk ik, heb mogen meemaken is dat ik op een aantal plaatsen op de wereld ons verhaal heb mogen vertellen. Het verhaal over onze Yara en de impact van een ogenschijnlijk simpele ziekte op ons leven. De ziekte die voor ons alles veranderde, het RS-Virus.

Meer lezen

Als de ene deur op slot is, gaat er een andere deur open

Bericht 12, er moet wat veranderen

Omdenken

We kwamen terug van de vakantie en binnen een paar dagen was het weer raak. Waar we 4 weken lang onbezorgd hadden kunnen genieten van zon, zee, strand en onze vrijheid was dat in één klap weer voorbij. Terug naar de realiteit van medicijnen, zuurstof en slapeloze nachten. Het is niet anders, dat was op dat moment de gedachte, in de overlevingsstand en doorgaan!

Dat hebben we uiteindelijk maar twee jaar volgehouden. Twee jaar op en af naar het ziekenhuis in de kwetsbare periodes, alle feestdagen, Kerst, Pasen, hemelvaart hebben we in het ziekenhuis gevierd. We voelden ons daar helemaal thuis....een compliment voor de staff daar natuurlijk maar zo ging het niet langer.

Meer lezen

Bericht 11, Het eerste jaar en Spanje

De perikelen van de geboorte en de wedergeboorte hebben we achter de rug en we proberen weer een “normaal” leven te gaan leiden. Je staat er absoluut niet bij stil hoe abnormaal dat normale leven eigenlijk is omdat je in de survival stand zit.

Dit beschermingsmechanisme, de survival mode, kwam automatisch en beschermde ons tegen alles en zorgde dat we door konden gaan. We leefden van dag tot dag en als we nu af en toe terugkijken is het best bijzonder hoe we die periode doorstaan hebben.

Maar goed het was tijd om weer te gaan denken aan dat normale leven, dat leven wat per 20 februari ’03 eigenlijk best wel ingrijpend veranderde. Waar Yara de eerste keer naar huis kwam als een redelijk normaal kind kregen we haar nu toch terug met een gebruiksaanwijzing.

Meer lezen

Bericht 9, 11 Jaar alweer en zonder hulp kan niemand

Gisteren elf jaar geleden zijn we vertrokken uit het koude Nederland en vandaag 11 jaar geleden aangekomen in Spanje.

De tijd vliegt als je het naar je zin hebt en de afgelopen 11 jaar voelen helemaal niet als 11 jaar, ken je dat gevoel ook, als je nu terugkijkt en denkt…hè!! Neeeee!! Dat kan niet zo lang geleden zijn?!?

Van een ritme van regelmaat, naar het werk gaan, de afwas doen of je ‘s-morgens aankleden, veel van die zaken die we deden op de automatische piloot naar een onbekend avontuur, Spanje!

Meer lezen

Bericht 8, 25 December 2002, de dag die ik nooit meer vergeet en waarom ze eigenlijk een Kerstkindje is.

Gezellig de kerstboom staat en iedereen is in vrolijke stemming. Hoe anders was dat voor ons 14 jaar geleden.

Het was allemaal heel voorspoedig gegaan, Yara groeide goed en deed alles naar wens. Natuurlijk waren er gedurende het proces wel kleine tegenslagen, maar de algehele lijn was heel positief! We konden haar nu af en toe knuffelen, kangoeroeën noemden ze dat in het ziekenhuis, nou ik noem het gewoon knuffelen. Ook het in bad doen mochten we nu zelf, allemaal nog steeds op de NICU maar het zag er allemaal positief uit.  Zo positief dat Yara 13 augustus van de NICU naar de High Care unit ging en drie dagen later naar het “normale” ziekenhuis in Nieuwegein. Wat een verandering!

Meer lezen

Bericht 7, De eerste dagen

Ik was begonnen met uitleggen waarom ik dus wilde gaan bloggen, namelijk iets nieuws leren en ik weet niet of het jullie is opgevallen maar ik heb uitgevonden hoe ik een “uitgelichte” afbeelding kan gebruiken. Die doorplaatsingen op Facebook leken namelijk allemaal op elkaar, vanaf dit moment niet meer 😀

Tegelijkertijd val ik in de valkuil van vele bloggers, ik zie dat het alweer een tijdje geleden is dat ik wat heb geschreven, maar hier volgt er weer eentje.

Haar veel te vroege geboorte zou dus uiteindelijk leiden tot ons vertrek naar Spanje maar voordat het zover is gebeurt er nog wel het een en ander.

Meer lezen

Bericht 5, 22 juli 2002

Als de brandweer vlogen we naar het Wilhelmina kinderziekenhuis, ik heb nog nooit zo snel en veilig door het drukke verkeer rondom Utrecht gelaveerd. Als ze me toen op een van de vele surveillance cameras hebben gezien dan moeten ze waarschijnlijk hebben gedacht dat ik achtervolgd werd door de duivel.

6 weken van hoop en vrees zouden vandaag tot een einde komen, er was een infectie opgetreden en onze kleine meid gaf duidelijk aan dat ze zich niet meer lekker voelde en ze nu toch echt naar buiten moest.

Meer lezen

Bericht 4, Black Friday, de weken thuis en 22-07-2002

Afgelopen nacht heb ik slecht geslapen, black Friday spookte door mijn hoofd, de oproep van alle reclames om toch vooral wat te gaan kopen omdat het allemaal zo voordelig is riep mij continue naar mijn favoriete winkel Amazon. Helemaal nadat ik gisteren met mijn vriend Albert naar de Mediamarkt was gegaan omdat er voor zijn kinderen een mooi cadeau moet komen. De begeerte wakkert aan en met die gedachte viel ik in slaap op de bank.

Meer lezen

Page 1 of 2

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén