Benidorm Blog

Over ons leven in en om Benidorm

Categorie: Benidorm Page 1 of 4

Bericht 32, lockdown door coronavirus, worden we al gek?

Oooh ik zou zo graag een fiets hebben

Dat was wat mijn vrouw gisteren zei, ik zou zo graag een fiets hebben. Het valt ook niet mee. Van continue in beweging zijn naar....ja naar wat eigenlijk? Ik zie haar worstelen met het gebrek aan beweging. Af en toe verdwijnt ze naar het terras, we hebben wat halters daar liggen, rek oefeningen aan de balustrade. Inventief is ze zeker, dat wist ik natuurlijk al maar in zo'n periode als waar we nu zitten wordt dat maar weer eens bevestigd. Ik zag de fiberdoekjes op de grond en wist al wat ze had gedaan zonder te moeten vragen waar het toe diende. Dat is dus één van de bijkomende problemen van deze Covid-19 lockdown, het niet kunnen sporten.

Ik zag op Facebook al het vragenlijstje voorbij komen, hoe kom jij uit deze periode van isolement?

A) Con 10 kilos o más
B) Con un bombo
C) Alcoholico
D) Divorciado
E) Adicto a Netflix
F) Todas las respuestas son correctas

Dit alles natuurlijk met een knipoog maar het geeft wel aan dat het de nodige stress op kan leveren. We leven nu met ons 5-en op elkaars lip zonder dat je even weg kan, ik denk dat het wel goed zal komen en het doet me wel terugdenken aan hoe wij, Nancy en ik, begonnen.....

Heel lang geleden

Af en toe is het leuk om terug te kijken, hoe ouder je wordt des te leuker dat lijkt te worden overigens. Maar dit is ook gewoon een geweldig verhaal, het verhaal hoe wij zijn samen gaan wonen.

Het was denk ik 1990, we hadden ons eerste huis gekocht. De Zomervlinderberm in Houten, een prachtig appartement aan het water. Mijn schoonouders hadden hun huis in Wijk bij Duurstede verkocht en zouden ook in Houten gaan wonen. Leuk dicht bij elkaar en we keken er naar uit om ons eerste eigendom te gaan betrekken. Helaas gingen er toen ook al bouwers failliet en onze bouwer was er op dat moment één van. Dat gaf een probleem, want ons huis was dus niet klaar voordat mijn schoonouders zouden verhuizen. Nu gaf dat normaal gezien niets, maar het nieuwe huis van hun.....daar was geen plaats meer voor Nancy.

Altijd denken in oplossingen

Dus ja, wat dan? De oplossing was gevonden in een caravan op camping de Berenkuil in Utrecht. Een oude Münsterland caravan, een jaren 80 oranje voortent, een paar pallets op de grond in die voortent en twee bolchrysanten in een pot naast de ingang.
Dat was ons huis! Nu was het in eerste instantie voor de zomer en was het allemaal nog wel leuk, want ja, op de camping leef je toch buiten. Helaas voor ons waren de problemen met de bouwer niet één, twee, drie opgelost en moesten we dus tot en met februari op de camping bivakkeren. Ik kan je vertellen, leven in een toercaravan met weinig meer dan een paar kaplaarzen en een badjas om naar de douches te lopen door de sneeuw, dat vormt je relatie. We hebben toen gezegd, als we dit samen doorstaan dan kunnen we de wereld aan!

Zo zijn wij dus gaan samenwonen. Dus nu twee weken bij elkaar op de lip is een peuleschilletje vergeleken bij dat hahaha. Overigens is op die camping wel mijn verlangen tot het hebben van een zwembad in de tuin ontstaan.....wellicht vertel ik daar later nog wel een keer over.

Benidorm 2020

Terug naar vandaag, Benidorm 2020, 17 maart. De verjaardag van één van mijn beste vrienden, Raymond Spijker. Ik wens iedereen een vriend toe zoals hij, we zijn het niet altijd eens, hij is minstens zo eigenwijs als ik ben en we zien elkaar niet meer zo vaak als vroeger. Vandaag is zijn verjaardag, twee jaar geleden was ik daar als verrassing nog bij en nu zitten we opgesloten in ons huis. Ons huis waar we dus echt niet uit mogen tenzij noodzakelijk. Dag 4 van de isolatie, nog 11 dagen? Ik ben de tel kwijt, ik weet wel dat we onze vindingrijkheid weer aan zullen spreken. Dat we de kleine dingen die we nu missen weer meer zullen waarderen. Het plaatst het leven weer in perspectief. Wees lief voor elkaar en wees blij met wat je hebt.

Ray, van harte gefeliciteerd maatje en ik hoop je snel weer in levende lijve te zien!

Supermarkt rijen gedurende Corona crisis in Spanje

Bericht 31, Eerste werkdag in lockdown

Verwarring

Er was de nodige verwarring geweest over wanneer nou precies de maatregelen aangaande de lockdown waren in gegaan. Maar vandaag hebben we de eerste echte werkdag in lockdown meegemaakt. Bizar, dat is het woord wat ik de afgelopen dagen al een paar keer heb gebruikt, maar als er al een woord is dat de situatie beschrijft dan moet het dat zijn. Bizar!

Vanochtend lekker een frisse douche genomen, de baard van de afgelopen dagen weer verwijderd en met frisse moed achter de PC gekropen om de dag op te starten. Het duurde niet lang of de eerste verzoeken tot het aanpassen van doorschakelingen en meldteksten voor de VoIp telefoon service kwamen binnen.

Geweldig hoe flexibel mensen kunnen zijn om binnen de beperkingen toch zo goed mogelijk te kunnen functioneren. Niet lullen maar poetsen.

Dat draagt ook bij aan ons vermogen deze Corona crisis te kunnen overwinnen en het uiteindelijk te zien zoals op het plaatje. Een vergissing, een onzorgvuldig handelen van de mensheid where we wish we wouldn´t.

Maar we zullen er lessen uit trekken, wat wel en niet kan en daarmee zijn we weer beter opgewassen tegen onze volgende uitdaging.

Lessen in Spanje

Eén van de lessen die nu al geleerd is, is dat het remote onderwijssysteem wat hier in Spanje niet geschikt is voor de massale toepassing die het nu vraagt. Vanochtend had de server het al erg lastig. Piepend en krakend kwam het werk van de leerlingen op het scherm. None responsive webpagina, verversen en maar hopen op eureka. Ik heb uiteindelijk de opdracht van Yara kunnen downloaden dus die kon aan het werk.

Les 2 van vandaag was in ons huis, Yara dacht dat haar vriendinnetje wel kon komen om samen aan dat schoolwerk te gaan zitten. Ze is er vandaag pas van doordrongen geraakt wat lockdown betekent, geen bezoek, niet onnodig over straat en in dit geval dus zeker geen vriendinnetje om hier huiswerk te komen maken.

Ik weet overigens ook niet of ik nou blij ben met die onschuldige onnozelheid van onze dochter. Ze realiseert zich waarschijnlijk niet hoe serieus de situatie is, dat kan ik nog enigszins begrijpen. Echter met haar achtergrond loopt ze wel een enorm risico, een infectie met dit virus is op zich voor een normaal persoon al niet fijn, voor Yara zou het al helemaal onplezierig af kunnen lopen.....wellicht moeten we het haar toch nog maar een keertje uitleggen.

Saamhorigheid

Anyway, de saamhorigheid van de Spanjaarden is geweldig, de meerderheid houdt zich aan de regels en we hebben nu al een paar keer een prachtige homenage gehad voor de mensen die in deze moeilijke tijden er voor iedereen zijn. Zorgpersoneel, politie, brandweer, winkelpersoneel, chauffeurs, nou ja een hele waslijst en die worden bedankt. Bedankt met een applaus of met pannen en deksels, kippenvel!

Zojuist werd er ook gewoon getrompetterd vanaf een balkon, de Spanjaarden zijn een geweldig volk.

Boodschappen

Maatregelen hebben geen nut zonder handhaving en er wordt in ieder geval bij ons in de buurt goed gehandhaafd. Mensen worden aangesproken op hun gedrag en ieder houdt zich aan de regels. Vanochtend dacht ik even een broodje te gaan halen bij de super, nou dat even kon ik dus rustig vergeten.

Supermarkt rijen gedurende Corona crisis in Spanje

1 voor 1 naar binnen en afstand van elkaar in de rij

Ik besloot om niet in de rij te gaan staan maar gewoon een appel te nemen als ontbijt. Later is Enzo wel in die rij gaan staan om de noodzakelijke goederen weer aan te vullen. Hij mocht behalve de dingen die hij voor ons mee moest brengen ook wat voor zichzelf uitzoeken.....je ziet wel waar zijn behoeften liggen hahaha.

De eerste werkdag in onze lockdown zit er bijna op, nog 13 te gaan...wordt vervolgd.

Bericht 30, onwerkelijke stilte

Onwerkelijke stilte

Deze illustratie van de Centers for Disease Control and Prevention in januari 2020 toont het 2019 Novel Coronavirus (2019-nCoV). Dit virus werd geïdentificeerd als de oorzaak van een uitbraak van luchtwegaandoeningen die voor het eerst werd ontdekt in Wuhan, China.

De titel van dit stukje kan niet anders zijn dan dit, onwerkelijke stilte, Covid-19, het Corona virus ontwricht de hele samenleving, de hele wereld. Het is onvoorstelbaar stil op straat. Wij leven zoals jullie weten in Benidorm en één van de voordelen van het leven in Benidorm is dat er altijd wat gebeurt. De mensen flaneren op straat, door het park of lekker langs het strand.

Posters aangeplakt op straat met richtlijnen hoe te handelen met deze situatie. Vandaag is alles anders, je hoort de geluiden van het dagelijkse leven niet meer nu de Spaanse regering de noodtoestand heeft afgekondigd en de Valenciaanse deelstaatregering heeft verordend dat alle bars, restaurants, sport gelegenheden, markten, concerten, manifestaties gesloten, verboden dan wel geannuleerd moeten zijn. Coronavirus, meer dan een normale griep, houdt de samenleving in haar greep.

Boodschappen doen

Vanochtend ben ik samen met Nancy even een boodschap wezen doen. Wij doen niet mee aan die gekte van duizend rollen toiletpapier, we hebben de supermarkt op 100 meter afstand en als we toiletpapier nodig hebben dan halen we het wel. We wilden wel even wat te eten halen voor vanmiddag en in tegenstelling tot gisteren was het nu wel een stuk drukker. De mensen bij ons in de rij hadden echter niet hun karren overvol geladen, de meesten net als ons gewoon een mandje met wat boodschappen. Toch was het melk vak geplunderd, voorverpakt vlees met nog maar een beperkte keuze en de slagersafdeling, die had nog een paar hompen vlees liggen, maar was verder ook leegverkocht. De supermarkten draaien overuren en volgende week zal het vast allemaal wel weer aangevuld zijn.

Toekomst beeld

Nu zit ik hier dit stukje te tikken en ik hoor de vogels tjilpen, een blaffende hond, af en toe een knetterende brommer of een eenzame auto. Onwerkelijk stil op straat, ook wel lekker die rust maar het is niet zoals het hoort. Volgende week zijn de kinderen thuis, die krijgen onderwijs op afstand. Grappig om te horen van de kinderen, ja we zijn dan wel thuis maar we moeten gewoon ons schoolwerk doen hoor. Het toekomstbeeld voor hun? Wij hebben het geluk dat ze al gewend zijn aan het feit dat je vanuit huis kunt werken. Voor hun is er niets vreemds aan dat gegeven. We hebben goed internet en iedereen kan beschikken over een laptop of een computer. Voor anderen zal het wel even wennen zijn, helaas is niet iedereen in Spanje zo goed voorbereid op dat deel van de toekomst.

Wat wellicht voor mensen van buiten Spanje verrassend is, is dat de scholen voorbereid zijn op deze situatie. Iedere school heeft een systeem waarmee ze online les kunnen geven. Veel zal wel door zelfstudie moeten worden gedaan, het kan natuurlijk niet het klassikale lessysteem vervangen, maar nu de nood aan de man komt gaat het leven wat dat betreft gewoon door.

Het zal wel een vreemde gewaarwording zijn voor mij, volgende week is iedereen thuis en doen we allemaal ons eigen ding online, voor sommigen van ons is dat de dagelijkse realiteit voor anderen zien ze wellicht ineens hun toekomst.

Twee weken, extra zorgen

Yara in juni 2010

Zolang is onze communidad in lockdown. Voor minimaal twee weken moeten we rekening houden met de gevolgen van deze pandemie. We blijven vooral maar lachen, zeker zolang de gevolgen van het virus buiten onze directe omgeving blijft.

Onze dochter Yara behoort namelijk wel tot een risico groep. Zij is wel één van die mensen die zeker NIET ziek moeten worden. We vergeten het nog wel eens en van de week zat ik ons verhaal juist aan Roos te vertellen. Roos is een studente uit Rotterdam die hier een afstudeeropdracht doet. Zij maakt een video met als onderwerp Nederlanders in Benidorm. Van de week zat ik ons verhaal aan haar te vertellen en haar reactie was, zo heftig zeg, wat een verhaal.

Dat vergeten we zelf nog wel eens nu het na al ruim 14 jaar hier met onze Yara zo goed gaat. Maar zij is natuurlijk niet een normaal mens, dus ja....een beetje zorgen maak ik me toch wel. Maar goed, we zijn nooit mensen geweest van denken in problemen dus dat doen we nu ook maar niet al te veel. We letten op en als het zover mocht komen dan handelen we dat ook wel weer af.

Het leven gaat door

Vanmiddag gaan we lekker een frietje eten, niet buiten de deur uiteraard, dat is onmogelijk. Maar het leven gaat door, gewoon onze dagelijkse dingen doen, lief zijn voor elkaar en deze crisis is voorbij voor je het weet. Zometeen gooi ik wat olie in de pan, frietjes en een lekker frikandelletje erbij en door.

Lieve mensen, laat je niet gek maken! Zorg voor elkaar en doe de dingen naar beste eer en geweten en het zal allemaal wel weer goed komen.

Fijn weekend allemaal!

Bericht 29, 4 dagen Madrid en….

Woooooow, wooow en woooooooow.

Zilver wat smaakt naar goud.

Je hebt van die dagen dat het onmogelijke mogelijk wordt en afgelopen zaterdag 07 maart 2020 was zo´n dag!

Het begon allemaal op donderdag, de bus stond klaar en heerste een uitstekende sfeer. Voor het eerst hadden we ons gekwalificeerd voor de laatste 8 in het bekertoernooi. We zouden naar Madrid gaan, een final-8 spelen in de Caja Mágica, en een Caja Mágica werd het! De sfeer was opogetogen, rebels zelfs, we zouden het wel even laten zien allemaal, niet wetende dat dat zo waar zou worden.

Dit werd mijn tweede lange verblijf met de club, eerst het toernooi in Frankrijk en nu een paar dagen naar Madrid. Onbevangen, niet wetende wat ons te wachten stond maar ook bewust dat we op de drempel stonden van een geweldige mogelijkheid. Maar goed, het tweede verblijf met het team dus. Het vertrek was al om 06:30 Nancy bracht mij weg en we vertrokken, het voelde als een schoolreisje. De reis verliep voorspoedig en we arriveerden volgens planning in het hotel, Novotel Centro Madrid.

Alles was uitstekend geregeld en het grote genieten kon beginnen!

De nieuweling op het toernooi

Dat was waar we voor waren gekomen, genieten van ons debuut op het toernooi en we zouden wel zien waar we zouden eindigen maar de mogelijkheid om Europees handbal te gaan spelen was ook nog nooit zo dichtbij……iedereen was zich wel heel bewust van die situatie…..Wat ook heel duidelijk was, wij waren de kleine jongen van de klas, de nieuweling op het podium, we hadden bijvoorbeeld de meest ongunstige trainingstijden toegewezen gekregen en onze eerste wedstrijd was ook op het meest ongunstige tijdstip gepland. Nu moet er natuurlijk iemand op die tijd spelen, maar het is denk ik geen toeval dat het de debutant op het toernooi is en niet bijvoorbeeld FC Barcelona.

Details waar we ons niet door van de wijs lieten brengen. Een alternatieve trainingslocatie was snel gevonden zodat we konden trainen op het uur dat voor ons gunstig was, de sfeer was nog steeds relaxed. Een nachtje slapen en op voor de wedstrijd.

Vrijdag 12:00, Bidaso Irún – BM Benidorm

Een paar weken daarvoor hadden we ook al tegen hun gespeeld. Een team gemaakt om in de Champions league te spelen, traditioneel één van de grote clubs in Spanje, bijna bij de laatste 16 in Europa….en we hadden die paar weken terug bij hun thuis gelijk gespeeld. Een onverwacht punt wat weinigen gegeven is om daar een punt mee te nemen, wij deden het. Dus er lagen wel mogelijkheden, we hadden zelfvertrouwen en ik denk we ook in de hoofden van Irún zaten.

Geen moment konden ze in de wedstrijd komen, tactisch werden hun sterkste punten door ons afgestopt en tegelijkertijd konden ze geen vat krijgen op ons spel. Resultaat, 26-29 winst voor Benidorm! We hadden de nummer twee van de afgelopen competitie uit het bekertoernooi gekegeld, de huidige nummer 4 van de competitie verslagen, de eerste horde was genomen!

Je kunt je voorstellen welke euforie dit gaf, niet verwacht, wel gehoopt en dan ineens ben je nog maar één wedstrijd weg van Europa.

Eén wedstrijd

Wij zaten dus aan de goede kant van het schema, dat geluk hadden wij en nog 4 andere clubs met de loting. Als je aan de kant van FC Barcelona zou zitten dan weet je bij voorbaat al dat je een verloren wedstrijd speelt. Dat is helaas de realiteit van het handballen in Spanje, je hebt Barcelona, dan een tijdje niets, een paar clubs die het echt goed doen en bij de traditionele top horen en dan een enorme middengroep die kunnen winnen en verliezen van iedereen.

Nu wil het toeval dat die “grote” clubs aan de kant van Barcelona in het schema zaten en we daar dus geen last van zouden hebben. Aan onze kant één gelijkwaardige club, één EHF club Cuenca en één Champions League club Bidasoa Irún. Die CL club hadden we dus nu al verslagen, waarom dan ook niet die andere Europese club?

Zaterdag 18:30 0-0

Eén wedstrijd dus, Liberbank Cuenca. Onze vrienden uit Cuenca met de beste aanhang van heel Spanje, 1500 mensen op de tribune uit Cuenca. Allemaal met een shirtje van hun club, toeters en trommels en strijdliederen. Geweldig om mee te maken, kijk maar op deze video. Kippenvel!

Maar die van ons waren er ook, niet in die grote getallen als die van Cuenca en ook met minder lawaai makers, maar ze waren er!
Aanhang Benidorm

Een wedstrijd om nooit te vergeten, een authentieke thriller. Een wedstrijd waarin in de eerste helft de verdedigingen ruim de baas waren over de aanvallen, een ruststand van 7-6 voor Cuenca, een atypische tussenstand bij het handballen en zeker op dit niveau. Maar we zaten in de wedstrijd! De tweede helft was geheel anders een uitwisseling van doelpunten en na 10 minuten een achterstand van 3 doelpunten voor Benidorm, 13-10. Een timeout en dat leidde uiteindelijk tot de gelijkmaker op 16-16.

De twijfel sloop in de ploeg bij Cuenca, de onzen bleven hun spelletje spelen en op 40 seconden voor tijd kwamen we met twee doelpunten voor en normaal gesproken is de buit dan binnen. Helaas niet, een snelle aansluitingstreffer en schlemielig  balverlies 7 seconden voor tijd gaf Cuenca nog een laatste kans op de gelijkmaker en die grepen ze……2 seconden voor tijd met een raketlancering van hun beste speler werd onze hoop op Europa voorlopig gestopt, gelijk, 24-24 en verlengen.

De verlenging en de ontknoping

Een uitwisseling van doelpunten waar wij continue hebben voorgestaan en Cuenca alleen iedere keer gelijk kon maken tot de laatste paar seconden….ik kan alleen maar zeggen, kijk de video!

VICTORIA in de laatste seconden van de verlenging en kwalificatie voor EUROPA

Dromen komen soms uit en af en toe moet ik me nog in mijn arm knijpen, maar een droom komt uit. Het is nu aan ons om die droom goed invulling te geven. Nieuwe hoofdstukken te schrijven in de magische historie van onze club.

Ik hoop nog vele reizen mee te mogen maken, AUPA Benidorm!

Finale

Die speelden we ook nog, maar die deed er eigenlijk niet meer toe dus daar maak ik ook weinig woorden aan vuil hahaha. We verloren met 40-25 en kregen de zilveren medaille. De zilveren medaille  maar het gouden randje hadden we zaterdag al verdiend. In plaats dat Europa naar Benidorm gaat komt Benidorm nu naar Europa!

Bericht 28, -1,2 / -0,3 / -0,8 …….. + 24 kilo of -7,9 kilo

Ik ben moe

Het begint zoals zo vaak met een vraag of eigenlijk een constatering, ik voel me niet zo lekker en ben moe. Nu had ik de afgelopen dagen griep, voelde me echt niet lekker en heb dagen op bed gelegen. Nancy zegt, dat heb jij altijd in de winter, een winter dip waar je nergens zin in hebt. Maar dat is het niet, zo voelt  het niet. Ik ben echt gewoon moe. Moe als ik opsta en overdag kan ik gaan liggen en slapen. Sommigen denken dan, ik wou dat ik dat kon, ik kan nooit slapen zeggen ze tegen mij. Nou dat is niet fijn, maar zoals ik me nu voel is het zeker ook niet.

Wat is er dan ging ik denken? Nu heb ik het bezoek aan de dokter naar aanleiding van mijn griep aangegrepen om gelijk even een check-up te doen. Een bloedanalyse om te beginnen, gewoon eens kijken of hetgeen er wellicht zit of sluimert een halt kan worden toegeroepen. 21 januari om 09:17 wordt ik verwacht en een paar dagen later de uitslag ophalen bij de huisarts. Nu is het nog geen 21 januari en al wel bijna 16 januari.

Toernooi en excuses

Nu zul je denken, lekker belangrijk die datum, maar voor mij is dat het wel want ik was dus aan het denken, wat dan wel? En dan kom ik terug op waar het begon. Eind december 2017, een trip met handbal Benidorm naar de helaas ter ziele gegane Limburgse Handbal Dagen. Ik was kilo´s afgevallen en vond dat ik mezelf wel wat kon permitteren. Een paar dagen in van der Valk samen met het team, leven in hun ritme. Geweldig om mee te maken, ik at en dronk met hun mee, alleen handbalde ik niet met hun mee.....hmmmmm, een paar kilo extra had ik daar zo gewonnen. Daarna oud en nieuw met oliebollen en overvloedig eten....en het allerbelangrijkste, de gedacht dat het allemaal wel meeviel.

Als je dan zoveel hebt gelaten en daadwerkelijk een jas hebt uitgedaan, waarom val je dan toch terug in die valkuil? Want het viel allemaal helemaal niet mee. Ik zou willen dat ik het antwoord heb, dat zou echt makkelijk zijn. Helaas moet ik net als zo velen het antwoord schuldig blijven. Het is niet als met roken, dat heb je niet echt nodig om te leven, daar kun je buiten. Maar dus eten niet, je moet eten. En als je alles rationeel bekijkt dan is het leven zo makkelijk, doe dit niet en doe dat wel en je zult resultaat zien.  Dus ja, bij deze dus Bericht 28, -1,2 / -0,3 / -0,8 ........ + 24 of -7,9 kilo. Resultaat van, het valt allemaal wel mee.

Niet dezelfde fout

Nu is het dus bijna 16 januari en staat er weer een trip met het handbalteam op de planning. Ik mag weer mee en dit keer gaan we naar Châtellerault in Frankrijk, het toernooi  met 4 Franse ploegen en 2 Spaanse ploegen. Wederom een paar dagen leven met het team en ik zag de logistieke planning: Ontbijt, tussendoortje, lunch, tussendoortje, diner.......ow ja een wedstrijd spelen. Dit geldt echter niet voor mij en ik ben er nu op voorbereid.  Ik ga niet dezelfde fout maken, ik trap er niet weer in.

De balans is nog steeds negatief, maar dat is geen excuse. Alles wat ik had verloren is nog niet volledig terug en dat wil ik graag zo houden. Ik heb dus weer de weegschaal te voorschijn gehaald en let op met wat ik naar binnen schuif, de afgelopen wegingen -1,2 / -0,3 / -0,8. De stand staat nu op -7,9 kilo ten opzichte van 3 jaar geleden. Hoe dichtbij was ik? Hoe blij was ik in het begin met die eerste kilo´s eraf en hoe weinig lijkt het nu te zijn ten opzichte van de ruim 30 kg die ik kwijt was.

Anyway, ik heb een besluit genomen dat ik in ieder geval er zelf weer wat aan moet doen als ik me beroerd voel. Los van bloeduitslagen en ziektes die ik onder de leden had. Mijn knop is weer om en het blog is daarmee dus ook weer levend.......noodzaak......maar toch ook wel weer leuk om te doen 😉

Bericht 26, tijdreizen is mogelijk

Tijdreizen

Het begon als een normale dag, Duc, onze hond, lag heerlijk te dromen op zijn kussen. Nancy zegt, als ik ooit terug zou komen op aarde dan wil ik terug komen als Duc. Heerlijk de hele dag liggen snurken, eten en drinken op zijn tijd en meer dan genoeg aandacht. Het zonnetje scheen dus en je denkt dat het weer gewoon zo’n dag zou worden zoals de laatste weken er meerdere zijn geweest.

Maar nee, vandaag was een andere dag dan anders. Vanochtend was ik wat later uit bed dan normaal, het is koud en het warme waterbed wilde mij niet laten gaan. Nadat ik me toch uit de warmwaterzak had kunnen bevrijden zijn het altijd de eerste meters die het ergste zijn. Een koude vloer, snel in mijn slippers en dan in de kledingkast snel wat aantrekken.

timetravel34,33, 32.....3,2,1 lift off

En daar begon het vandaag. Mijn tijdreis.

Een reis door het verleden van de afgelopen 10 jaar. Vele herinneringen en momenten kwamen weer naar boven, hele leuke dingen, minder leuke dingen, niet zulke leuke dingen, maar allemaal herinneringen.

Ik zei net tien jaar maar het gaat nog veel verder terug. Onvoorstelbaar wat een mens bewaard en op dit moment vraag ik me ook echt af waarom ik dat ooit bewaard heb. Want de tijdreis is namelijk begonnen In mijn kledingkast, mijn kledingkast waar nou ik denk toch zo’n bijna 20 jaar historie hangt. Mijn trouwbroek hangt er nog, de schoenen van de trouwerij, inmiddels al 3x verzoold maar mijn trouwe van Bommeltjes gaan niet weg. Van veel dingen heb ik afscheid kunnen nemen maar toch ook van een aantal dingen niet. Is dat dan het Sentiment? Het was niet versleten maar ik past het niet meer waarom heb ik dat toch ooit bewaard?

Ja nu komt het eigenlijk wel weer van pas sommige dingen die ik 10 jaar geleden paste al die tijd bewaard heb. Dat kan ik nu weer aan, maar eigenlijk sloeg het nergens op, tegen beter weten laten hangen in de kast.

Opruimen

Maar vanochtend was ineens zo’n dag dat ik dacht ik moet het verleden opruimen. Ik heb het dan niet over mijn verleden waar ik net aan refereerde maar aan een veel recenter verleden.

Het verleden waaraan ik had gebouwd tot afgelopen 5 april. Die 5e april waarin ik eindelijk eerlijk werd naar mijzelf en bepaalde stappen heb gezet. Dat verleden moest nu plaats maken in mijn kast. Het schommelt een beetje heen en weer maar de tendens is nog steeds dalende, ik sta op de drempel van mijn initiële doel, uit de rode obesitas zone. Een streven wat toen nog mijlenver weg leek, 34 kilo afvallen en wat nu bijna realiteit is.

Bijna...

Voorzichtige doelen had ik mijzelf gesteld, gemiddeld een halve kilo per week en gewoon lekker doorgaan dan moet ik over anderhalf jaar jaar uit die rode zone zijn. Nu kan dat gemiddelde natuurlijk nog altijd gehaald worden want ik ben er nog niet. Maar het is nu tastbaarder dan ooit, mijn eerste goal haal ik misschien nog wel dit jaar! Terug in oranje! Hahaha, ja ok, het doel is inmiddels wel bijgesteld naar groen, maar toch hè Edje in oranje dat is toch wel iets om te vieren.

Dus mijn recente verleden,…….daar heb ik afscheid van genomen. Weg met al die 5XL shirts, jassen die veel te groot zijn, afscheid nemen van een verleden omdat ik echt hoop daar nooit meer terug te keren. Ik reis niet meer naar het verleden, dat is nu niet meer mogelijk en kijk alleen nog maar naar de toekomst, ik heb nog een shirt 2xl liggen……

Wat zijn jullie goede voornemens?

Een hartelijke groet uit een zonnig maar fris Benidorm!

Benidorm wordt leefbaarder voor haar inwoners, duurzaamheid in uitvoering

Bericht 25, 328 pagina’s duurzaamheid

Plannen maken voor duurzaamheid

Om wat te veranderen in het leven moet je vaak beginnen met het maken van een plan. Zo ook de gemeente Benidorm. Er is een beweging ingezet die grote veranderingen inhoudt, een duurzamer Benidorm. Onderdeel van dat plan is het aanpakken van het parkeerprobleem. Maar liefsts 328 pagina's werd er geschreven over dit gevoelige onderwerp in een rapport van september 2016.

We zijn nu een jaar verder en er gaat zoals het ernaar uitziet nu echt een aanvang worden gemaakt met de uitvoering van het plan.

Zona Verde

Voor Pasen 2018 is de planning op dit moment. De planning is om door geheel Benidorm 3000 gratis parkeerplaatsen voor bewoners te hebben in zogenaamde groene zones. Er worden nu een aantal gemeentelijke verordeningen aangepast en de nieuwe technologie die dit alles moet ondersteunen is in afwachting. Maar in de komende maanden zal het plan van de groene zones worden uitgerold.

3003 parkeerplaatsen als volgt verdeeld:

  • 603 La Cala
  • 789 Centrum
  • 1414 Colonia Madrid
  • 197 Rincón de Loix

Stadsraadslid José Ramón González de Zárate zei: "We willen dat deze maatregelen begin volgend jaar of uiterlijk voor de Semana Santa worden geïmplementeerd."

Overzicht van de groene zones in Benidorm

La Cala

Overzicht van de groene zones in Benidorm

Rincón de Loix

Overzicht van de groene zones in Benidorm

Centro

Overzicht van de groene zones in Benidorm

Colonia Madrid

Overzicht van de groene zones in Benidorm

Centro

In deze groene zone kunnen degenen die ingeschreven zijn in Benidorm en hun verkeersbelasting in Benidorm hebben betaald, 'gratis 24 uur per dag' parkeren, terwijl 'bezoekers 1,50 euro per uur moeten gaan betalen'.

 

Aanpassingen blauwe zone en laden/lossen

Om een betere roulatie te bevorderen zullen tevens de blauwe zones worden uitgebreid. De 80 nu nog gratis plaatsen aan de avenida de Foietes zullen blauw worden evenals in de straten Orxeta en Roldán met ieder 20 plaatsen. Zeker de plaatsen aan de avenida de Foietes juich ik van harte toe, uiteindelijk is dat de straat waar ik op uitkijk en waar ons bezoek straks makkelijk kan parkeren. Zoals mijn schoonmoeder altijd al zei, beter duur dan niet te koop.

Nieuwe tarieven blauwe zone Benidorm

klik op de afbeelding om te vergroten

Er is tevens voorgesteld om de tarieven in de blauwe zone te verhogen en betaald te laten zijn op zon -en feestdagen. Voor inwoners zal er een zogenaamde residenten tarief gaan gelden wat de helft is van de huidige tarieven.

Het voorstel dat door de Mobiliteitsraad is beoordeeld, omvat ook "het regelen van laden en lossen plaatsen, zowel in de blauwe zone als in de groene zone." Zo wordt voorgesteld dat bedrijven geregistreerd in Benidorm de laden/lossen 30 minuten gratis mogen gebruiken. Anderen zullen daarvoor moeten gaan betalen. Buiten de uren en dagen die als "laborable"  zijn gedefenieerd functioneren de laad -en losplaatsen als een blauwe of groene zone.

Brommers en Motorfietsen

Een andere nieuwigheid is dat de motorfietsen 0,12 uur per uur moeten gaan betalen bij parkeren in de blauwe zone. Dit tarief is als je ingezetene bent en het dubbele voor niet-ingezetenen. De parkeertickets kunnen dan alleen maar electronisch worden aangeschaft omdat er geen mogelijkheid is je ticket op de motorfiets te bevestigen.

Overigens heb je ook nu al de mogelijkheid electronisch je parkeerticket te betalen voor de blauwe zones. Dit kan door middel van Whoosh met zowel apps voor Android als voor Ios en via het web. Ik gebruik het regelmatig en het is echt ideaal.

Wat ook zal veranderen is het voordeel voor de mensen die bewust hun auto verkeerd parkeren teneinde deze afgesleept te krijgen. Waar ze deze nu nog veilig gestald en tegen een lager tarief dan in een garage op het gemeentelijke terrein terug halen aan het einde van de vakantie, zal dat straks anders zijn. De eerste 24 uur zal er net als nu geen opslag zijn maar na 24 uur kost het "stallen" van je auto op deze manier 1 Euro per uur.

Overige maatregelen

Er zijn plannen om nieuwe park en ride plaatsen te maken in verschillende delen van de stad. Die P+R plaatsen zullen een speciaal bus tarief krijgen om het zo aantrekkelijk mogelijk te maken gebruik te maken van deze parkeerplaatsen. Daarnaast komt er met de implementatie van de diverse nieuwe technologie nieuwe mogelijkheden beschikbaar zoals een parkeer oriëntatie app, diverse verkeersdetectie systemen met realtime informatie op informatiepanelen.

Dat alles levert ook nog eens een 50-tal banen op dus ik kan niet wachten op de daadwerkelijke uitvoering van dit plan. Binnenkort zal ik wat schrijven over het fietsplan wat nauw samenhangt met het duurzaam maken van Benidorm.

Conclusie

Ik ben erg blij met de richting die mijn gemeente heeft ingeslagen. Het is geen makkelijke weg maar om een leefbare en werkbare stad te hebben en houden is dit denk ik wel de juiste.

Wat vinden jullie van dit plan? Ik ben benieuwd naar jullie voors en tegens!

Bericht 25, als de zon even niet schijnt….

Onvoorstelbaar oneerlijk

Ik denk dat iedereen dat wel eens heeft dat je denkt, waarom? Waarom moet dit gebeuren? Waarom met deze persoon? Hoe kan het leven zo oneerlijk zijn!

Zo begon deze morgen voor mij namelijk. Een kort berichtje van onze voorzitter van de handbalvereniging op mijn Whatsapp. Mijn zwager Alberto is overleden, punt! Nu gebeurt het natuurlijk vaker dat er mensen overlijden, velen te vroeg en van sommigen weet je dat het maar beter is dat het zover is gekomen. Maar Alberto is zo iemand waar het veel te vroeg voor is gekomen. Een ongelukkig moment in het verkeer was alles wat er voor nodig was.

Herinneringen

Alberto sloeg ik twee weken geleden nog op de schouder, we gaven elkaar een hug en waren verheugd. We zagen elkaar niet vaak, het was ook niet echt een goede vriend maar we hadden wel een band. Alberto was namelijk de speaker bij het handballen. Iedere twee weken hadden wij onze onderonsjes, de blikken van verstandhouding bij momenten in de wedstrijd en de intense vreugde op de momenten dat het goed ging. Zin in de competitie, een voorbereidingstoernooi om warm te draaien, ganas! Hongerig naar onze favoriete club met haar helden.

Verdrietig

Nu is er helaas een intens moment van verdriet gekomen, ingeleid met dat ene berichtje op de Whatsapp. Ha fallecido mi cuñado Alberto....

Alberto, speaker bij het handballen. Vader van twee kinderen, man van Uxua. Twee geadopteerde kinderen die nu verder moeten zonder hun vader, Uxua zonder haar man. De immense leegte die iedere wedstrijd weer voelbaar zal zijn.

Rust zacht mijn vriend Alberto, ik zal je missen!

Bericht 24, het maken van keuzes

2 Maanden

Tijd vliegt voorbij

Het lijkt gisteren te zijn maar de datum van de vorige post die liegt natuurlijk niet en daar staat toch echt 23 juni.  Onvoorstelbaar snel vliegt de tijd voorbij. De afgelopen twee maanden zijn in mijn beleving voorbij gegaan als waren het twee weken. 

Voor je het weet is het alweer Kerst en is er weer een jaar voorbij. Maar goed, 2 maanden waarin er dus veel gebeurt is. We hebben bezoek gehad van familie en vrienden, onze zoon Enzo is naar Nederland gegaan en we hebben het druk gehad met werken en hobby. Gelukkig komt onze middelste alweer bijna thuis, ik heb hem echt wel een beetje gemist.

Keuzes maken

Het leven bestaat altijd uit keuzes maken, soms pakken die goed uit  soms minder goed. Soms zit je zelf in de bestuurdersstoel en soms ben je passagier van keuzes die anderen voor jou maken. Maar binnen die keuzes moet je altijd weer het beste resultaat zoeken en ik ben blij met de keuzes en de uitwerking van die keuzes die we tot nu toe hebben gemaakt.  In blog nummer 6 schreef ik 9 maanden geleden over de keuze die ik heb gemaakt, ik wilde wat doen met WordPress en meer foto -en video werk gaan doen. Nu is het maken van een keuze natuurlijk een eerste stap en verandert er uiteindelijk pas iets als je wat besluit. Als je op dat kruispunt staat en denkt ga ik links of rechts en vervolgens wordt overreden door die vrachtwagen heb je te lang staan treuzelen. Ik ben niet geraakt door die vrachtwagen, ik heb gekozen en het is een lastig pad wat ik heb gekozen. Een lastig pad omdat ik twijfel. Twijfel aan mijn eigen kunnen en of het allemaal wel goed genoeg is maar ik weiger om pauze te nemen en ga door. Ik heb namelijk een keuze gemaakt en je leven verandert pas als je keuzes maakt.

Mijn leven verandert

Het moeilijkste en tevens beste besluit wat ik heb genomen is afgelopen 5 april 2017 geweest, bericht 14. Daar heb ik namelijk besloten dat ik af wil vallen. Was ik in eerste instantie voorzichtig in mijn doelstelling om uit de rode obesitas zone te komen is dat inmiddels verandert naar een meer ambitieuze doelstelling van onder de honderd kilo, 95 kilo. Het pad wat ik toen heb ingeslagen en de steun die ik  vanuit mijn directe omgeving ontvang maakt dat ik niet langer twijfel, ik ga het realiseren!

Het kan moeilijk zijn om knopen door te hakken, voor mij was dit een zeer moeilijke beslissing. Iets wat zoveel jaar deel van mijn leven was opzij gezet, ik heb  mijn keuze wereldkundig gemaakt en nu wil ik niet meer terug.  Hoe belangrijk is het om te beseffen dat twijfel je leven niet duidelijker maakt. Je leven verandert pas echt wanneer jij het lef hebt om een duidelijke keuze te maken. 

Die keuzes geven mijn leven richting, het geeft me een doel. 

Gevolgen

Eén van de gevolgen van mijn keuze is dat ik nu bijna 25 kg ben afgevallen in 21 weken. Dat de fabrikanten van chips een klant minder hebben, dat ik light Cola ineens niet meer lekker vind, dat ik soms gek van de lekkere trek word en dat ik dan weer blij ben dat ik er niet aan heb toegegeven.

Eén van de andere gevolgen is dat ik nu in het bestuur van de handbalvereniging ben gevraagd en waar ik verleden jaar al de foto's kon maken ik nu ook wat mag meehelpen aan het plaatje wat de club uitdraagt naar buiten. De nieuwe website voorzien van input en structuur, videopresentaties van de spelers, post wedstrijdverslagen en voorbeschouwingen. 

Daarnaast mag ik binnenkort audio en video opnamen maken voor een verzekeringsbedrijf hier aan de Costa Blanca.

Het maken van de keuzes en proberen mij te ontwikkelen in een richting helpt mij enorm richting te geven aan mijn leven. Mensen vragen nu ineens aan mij hoe ik het voor elkaar krijg om iedere week meer als een kilo af te vallen zonder noemenswaardig te sporten. Blijkbaar zien ze nu in mij een expert, een gevolg van mijn keuze.

Mijn advies

Blijf niet wachten op de perfecte mogelijkheid. Die is er namelijk niet, maak een keus. Kies iets, ook al kun je niet kiezen. Het is beter om een doel na te streven dat misschien niet de perfecte keus is, dan helemaal niets na te streven.

Een besluit zet je in beweging, twijfel zet je op pauze.

Wat wordt jouw keuze?

 

Bericht 22, Een paar tips om de warmte van de hittegolf te bestrijden

Spanje en hitte...

Je zou denken dat hoort bij elkaar maar op dit moment is het zelfs voor Spaanse

Waarschuwing tegen de hitte

begrippen erg warm. Het  Spaanse KNMI heeft zelfs een officiële waarschuwing doen uitgaan tegen deze "ola de calor", deze hittegolf. Nu hebben wij altijd het geluk dat we aan de Levante kant zitten van het Iberisch schiereiland en de temperaturen altijd wat gematigder zijn dan in bijvoorbeeld het binnenland.

In Benidorm hebben we trouwens het Levante en het Poniente strand, wist je dat Levante gewoon oosten en Poniente westen betekent?  Nu denk je wellicht, wat raar.....maar als je even naar de kaart kijkt dan zie je dat Benidorm een pal zuid ligging heeft en dan valt dat kwartje meteen van het ooster en wester strand. Als je het nog niet wist bij deze en als je het al wel wist, goed van jou!

Warmte wat kun je er tegen doen?

Meer lezen

Page 1 of 4

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén