Benidorm Blog

Over ons leven in en om Benidorm

Categorie: Verleden Page 1 of 2

Bericht 26, tijdreizen is mogelijk

Tijdreizen

Het begon als een normale dag, Duc, onze hond, lag heerlijk te dromen op zijn kussen. Nancy zegt, als ik ooit terug zou komen op aarde dan wil ik terug komen als Duc. Heerlijk de hele dag liggen snurken, eten en drinken op zijn tijd en meer dan genoeg aandacht. Het zonnetje scheen dus en je denkt dat het weer gewoon zo’n dag zou worden zoals de laatste weken er meerdere zijn geweest.

Maar nee, vandaag was een andere dag dan anders. Vanochtend was ik wat later uit bed dan normaal, het is koud en het warme waterbed wilde mij niet laten gaan. Nadat ik me toch uit de warmwaterzak had kunnen bevrijden zijn het altijd de eerste meters die het ergste zijn. Een koude vloer, snel in mijn slippers en dan in de kledingkast snel wat aantrekken.

timetravel34,33, 32.....3,2,1 lift off

En daar begon het vandaag. Mijn tijdreis.

Een reis door het verleden van de afgelopen 10 jaar. Vele herinneringen en momenten kwamen weer naar boven, hele leuke dingen, minder leuke dingen, niet zulke leuke dingen, maar allemaal herinneringen.

Ik zei net tien jaar maar het gaat nog veel verder terug. Onvoorstelbaar wat een mens bewaard en op dit moment vraag ik me ook echt af waarom ik dat ooit bewaard heb. Want de tijdreis is namelijk begonnen In mijn kledingkast, mijn kledingkast waar nou ik denk toch zo’n bijna 20 jaar historie hangt. Mijn trouwbroek hangt er nog, de schoenen van de trouwerij, inmiddels al 3x verzoold maar mijn trouwe van Bommeltjes gaan niet weg. Van veel dingen heb ik afscheid kunnen nemen maar toch ook van een aantal dingen niet. Is dat dan het Sentiment? Het was niet versleten maar ik past het niet meer waarom heb ik dat toch ooit bewaard?

Ja nu komt het eigenlijk wel weer van pas sommige dingen die ik 10 jaar geleden paste al die tijd bewaard heb. Dat kan ik nu weer aan, maar eigenlijk sloeg het nergens op, tegen beter weten laten hangen in de kast.

Opruimen

Maar vanochtend was ineens zo’n dag dat ik dacht ik moet het verleden opruimen. Ik heb het dan niet over mijn verleden waar ik net aan refereerde maar aan een veel recenter verleden.

Het verleden waaraan ik had gebouwd tot afgelopen 5 april. Die 5e april waarin ik eindelijk eerlijk werd naar mijzelf en bepaalde stappen heb gezet. Dat verleden moest nu plaats maken in mijn kast. Het schommelt een beetje heen en weer maar de tendens is nog steeds dalende, ik sta op de drempel van mijn initiële doel, uit de rode obesitas zone. Een streven wat toen nog mijlenver weg leek, 34 kilo afvallen en wat nu bijna realiteit is.

Bijna...

Voorzichtige doelen had ik mijzelf gesteld, gemiddeld een halve kilo per week en gewoon lekker doorgaan dan moet ik over anderhalf jaar jaar uit die rode zone zijn. Nu kan dat gemiddelde natuurlijk nog altijd gehaald worden want ik ben er nog niet. Maar het is nu tastbaarder dan ooit, mijn eerste goal haal ik misschien nog wel dit jaar! Terug in oranje! Hahaha, ja ok, het doel is inmiddels wel bijgesteld naar groen, maar toch hè Edje in oranje dat is toch wel iets om te vieren.

Dus mijn recente verleden,…….daar heb ik afscheid van genomen. Weg met al die 5XL shirts, jassen die veel te groot zijn, afscheid nemen van een verleden omdat ik echt hoop daar nooit meer terug te keren. Ik reis niet meer naar het verleden, dat is nu niet meer mogelijk en kijk alleen nog maar naar de toekomst, ik heb nog een shirt 2xl liggen……

Wat zijn jullie goede voornemens?

Een hartelijke groet uit een zonnig maar fris Benidorm!

Bericht 16, Leuke dingen onthoud je makkelijker dan moeilijke

Always look at the bright side

Ik heb jullie al eerder verteld over de aanleiding van ons vertrek naar Spanje en alhoewel de aanleiding niet leuk was, had de vroeggeboorte van Yara ook leuke kanten. 

Het was dus niet allemaal kommer en kwel! Eén van de zeer leuke dingen die we, of eigenlijk ik, heb mogen meemaken is dat ik op een aantal plaatsen op de wereld ons verhaal heb mogen vertellen. Het verhaal over onze Yara en de impact van een ogenschijnlijk simpele ziekte op ons leven. De ziekte die voor ons alles veranderde, het RS-Virus.

Meer lezen

Bericht 13, Pech vlak voor de emigratie

zomer in Benidorm, emigratie

De voorbereidingen

2005, we genoten van de zomer in Spanje, voorbereidingen treffen voor onze emigratie. Nou ja echt zomer was het natuurlijk niet meer maar voor ons voelde het nog wel zo want september aan de Costa Blanca is warmer dan de zomer in Nederland. De bestemming was oorspronkelijk Benidorm maar we kwamen uit op de toenmalige camping aan zee, "camping el Torres". Deze camping, en de twee andere campings die er aan deze baai lagen, zijn later opgeofferd aan de hoogmoed van het bouwen van nog meer woningen. De ironie wil dat de economische situatie er toe heeft geleid dat dit allemaal geannuleerd is en er uiteindelijk toch weer een camping is gekomen, camping "El Torres" 

Wij zouden deze tijd gebruiken om te zoeken naar een huis, contacten te leggen en bekend worden met de omgeving. Ik kwam namelijk als klein kind al redelijk vaak in Benidorm. Met mijn pa & ma op vakantie en opa & oma die hier ook toen al kwamen overwinteren. Maar Nancy die was hier nog maar één keer geweest, op onze Benidorm, lief, emigratie, hartjeverlovingsreis! Ja, wij zijn verloofd geweest, lekker ouderwets hè!?Eigenlijk hadden we gewoon zin in een feestje toendertijd en verloven leek ons een mooie aanleiding. De bestemming voor onze verlovingsreis was dus Benidorm. Ik denk dat het de voorzienigheid is geweest waardoor we toen en uiteindelijk ook in Benidorm terecht zijn gekomen. Hotel Sol was ons hotel en iedere keer als we daar langs lopen is toch weer bijzonder en geeft het warme herinneringen.

Meer lezen

Als de ene deur op slot is, gaat er een andere deur open

Bericht 12, er moet wat veranderen

Omdenken

We kwamen terug van de vakantie en binnen een paar dagen was het weer raak. Waar we 4 weken lang onbezorgd hadden kunnen genieten van zon, zee, strand en onze vrijheid was dat in één klap weer voorbij. Terug naar de realiteit van medicijnen, zuurstof en slapeloze nachten. Het is niet anders, dat was op dat moment de gedachte, in de overlevingsstand en doorgaan!

Dat hebben we uiteindelijk maar twee jaar volgehouden. Twee jaar op en af naar het ziekenhuis in de kwetsbare periodes, alle feestdagen, Kerst, Pasen, hemelvaart hebben we in het ziekenhuis gevierd. We voelden ons daar helemaal thuis....een compliment voor de staff daar natuurlijk maar zo ging het niet langer.

Meer lezen

Bericht 11, Het eerste jaar en Spanje

De perikelen van de geboorte en de wedergeboorte hebben we achter de rug en we proberen weer een “normaal” leven te gaan leiden. Je staat er absoluut niet bij stil hoe abnormaal dat normale leven eigenlijk is omdat je in de survival stand zit.

Dit beschermingsmechanisme, de survival mode, kwam automatisch en beschermde ons tegen alles en zorgde dat we door konden gaan. We leefden van dag tot dag en als we nu af en toe terugkijken is het best bijzonder hoe we die periode doorstaan hebben.

Maar goed het was tijd om weer te gaan denken aan dat normale leven, dat leven wat per 20 februari ’03 eigenlijk best wel ingrijpend veranderde. Waar Yara de eerste keer naar huis kwam als een redelijk normaal kind kregen we haar nu toch terug met een gebruiksaanwijzing.

Meer lezen

Bericht 9, 11 Jaar alweer en zonder hulp kan niemand

Gisteren elf jaar geleden zijn we vertrokken uit het koude Nederland en vandaag 11 jaar geleden aangekomen in Spanje.

De tijd vliegt als je het naar je zin hebt en de afgelopen 11 jaar voelen helemaal niet als 11 jaar, ken je dat gevoel ook, als je nu terugkijkt en denkt…hè!! Neeeee!! Dat kan niet zo lang geleden zijn?!?

Van een ritme van regelmaat, naar het werk gaan, de afwas doen of je ‘s-morgens aankleden, veel van die zaken die we deden op de automatische piloot naar een onbekend avontuur, Spanje!

Meer lezen

Bericht 8, 25 December 2002, de dag die ik nooit meer vergeet en waarom ze eigenlijk een Kerstkindje is.

Gezellig de kerstboom staat en iedereen is in vrolijke stemming. Hoe anders was dat voor ons 14 jaar geleden.

Het was allemaal heel voorspoedig gegaan, Yara groeide goed en deed alles naar wens. Natuurlijk waren er gedurende het proces wel kleine tegenslagen, maar de algehele lijn was heel positief! We konden haar nu af en toe knuffelen, kangoeroeën noemden ze dat in het ziekenhuis, nou ik noem het gewoon knuffelen. Ook het in bad doen mochten we nu zelf, allemaal nog steeds op de NICU maar het zag er allemaal positief uit.  Zo positief dat Yara 13 augustus van de NICU naar de High Care unit ging en drie dagen later naar het “normale” ziekenhuis in Nieuwegein. Wat een verandering!

Meer lezen

Bericht 7, De eerste dagen

Ik was begonnen met uitleggen waarom ik dus wilde gaan bloggen, namelijk iets nieuws leren en ik weet niet of het jullie is opgevallen maar ik heb uitgevonden hoe ik een “uitgelichte” afbeelding kan gebruiken. Die doorplaatsingen op Facebook leken namelijk allemaal op elkaar, vanaf dit moment niet meer 😀

Tegelijkertijd val ik in de valkuil van vele bloggers, ik zie dat het alweer een tijdje geleden is dat ik wat heb geschreven, maar hier volgt er weer eentje.

Haar veel te vroege geboorte zou dus uiteindelijk leiden tot ons vertrek naar Spanje maar voordat het zover is gebeurt er nog wel het een en ander.

Meer lezen

Bericht 5, 22 juli 2002

Als de brandweer vlogen we naar het Wilhelmina kinderziekenhuis, ik heb nog nooit zo snel en veilig door het drukke verkeer rondom Utrecht gelaveerd. Als ze me toen op een van de vele surveillance cameras hebben gezien dan moeten ze waarschijnlijk hebben gedacht dat ik achtervolgd werd door de duivel.

6 weken van hoop en vrees zouden vandaag tot een einde komen, er was een infectie opgetreden en onze kleine meid gaf duidelijk aan dat ze zich niet meer lekker voelde en ze nu toch echt naar buiten moest.

Meer lezen

Bericht 4, Black Friday, de weken thuis en 22-07-2002

Afgelopen nacht heb ik slecht geslapen, black Friday spookte door mijn hoofd, de oproep van alle reclames om toch vooral wat te gaan kopen omdat het allemaal zo voordelig is riep mij continue naar mijn favoriete winkel Amazon. Helemaal nadat ik gisteren met mijn vriend Albert naar de Mediamarkt was gegaan omdat er voor zijn kinderen een mooi cadeau moet komen. De begeerte wakkert aan en met die gedachte viel ik in slaap op de bank.

Meer lezen

Page 1 of 2

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén