Onwerkelijke stilte

Deze illustratie van de Centers for Disease Control and Prevention in januari 2020 toont het 2019 Novel Coronavirus (2019-nCoV). Dit virus werd geïdentificeerd als de oorzaak van een uitbraak van luchtwegaandoeningen die voor het eerst werd ontdekt in Wuhan, China.

De titel van dit stukje kan niet anders zijn dan dit, onwerkelijke stilte, Covid-19, het Corona virus ontwricht de hele samenleving, de hele wereld. Het is onvoorstelbaar stil op straat. Wij leven zoals jullie weten in Benidorm en één van de voordelen van het leven in Benidorm is dat er altijd wat gebeurt. De mensen flaneren op straat, door het park of lekker langs het strand.

Posters aangeplakt op straat met richtlijnen hoe te handelen met deze situatie. Vandaag is alles anders, je hoort de geluiden van het dagelijkse leven niet meer nu de Spaanse regering de noodtoestand heeft afgekondigd en de Valenciaanse deelstaatregering heeft verordend dat alle bars, restaurants, sport gelegenheden, markten, concerten, manifestaties gesloten, verboden dan wel geannuleerd moeten zijn. Coronavirus, meer dan een normale griep, houdt de samenleving in haar greep.

Boodschappen doen

Vanochtend ben ik samen met Nancy even een boodschap wezen doen. Wij doen niet mee aan die gekte van duizend rollen toiletpapier, we hebben de supermarkt op 100 meter afstand en als we toiletpapier nodig hebben dan halen we het wel. We wilden wel even wat te eten halen voor vanmiddag en in tegenstelling tot gisteren was het nu wel een stuk drukker. De mensen bij ons in de rij hadden echter niet hun karren overvol geladen, de meesten net als ons gewoon een mandje met wat boodschappen. Toch was het melk vak geplunderd, voorverpakt vlees met nog maar een beperkte keuze en de slagersafdeling, die had nog een paar hompen vlees liggen, maar was verder ook leegverkocht. De supermarkten draaien overuren en volgende week zal het vast allemaal wel weer aangevuld zijn.

Toekomst beeld

Nu zit ik hier dit stukje te tikken en ik hoor de vogels tjilpen, een blaffende hond, af en toe een knetterende brommer of een eenzame auto. Onwerkelijk stil op straat, ook wel lekker die rust maar het is niet zoals het hoort. Volgende week zijn de kinderen thuis, die krijgen onderwijs op afstand. Grappig om te horen van de kinderen, ja we zijn dan wel thuis maar we moeten gewoon ons schoolwerk doen hoor. Het toekomstbeeld voor hun? Wij hebben het geluk dat ze al gewend zijn aan het feit dat je vanuit huis kunt werken. Voor hun is er niets vreemds aan dat gegeven. We hebben goed internet en iedereen kan beschikken over een laptop of een computer. Voor anderen zal het wel even wennen zijn, helaas is niet iedereen in Spanje zo goed voorbereid op dat deel van de toekomst.

Wat wellicht voor mensen van buiten Spanje verrassend is, is dat de scholen voorbereid zijn op deze situatie. Iedere school heeft een systeem waarmee ze online les kunnen geven. Veel zal wel door zelfstudie moeten worden gedaan, het kan natuurlijk niet het klassikale lessysteem vervangen, maar nu de nood aan de man komt gaat het leven wat dat betreft gewoon door.

Het zal wel een vreemde gewaarwording zijn voor mij, volgende week is iedereen thuis en doen we allemaal ons eigen ding online, voor sommigen van ons is dat de dagelijkse realiteit voor anderen zien ze wellicht ineens hun toekomst.

Twee weken, extra zorgen

Yara in juni 2010

Zolang is onze communidad in lockdown. Voor minimaal twee weken moeten we rekening houden met de gevolgen van deze pandemie. We blijven vooral maar lachen, zeker zolang de gevolgen van het virus buiten onze directe omgeving blijft.

Onze dochter Yara behoort namelijk wel tot een risico groep. Zij is wel één van die mensen die zeker NIET ziek moeten worden. We vergeten het nog wel eens en van de week zat ik ons verhaal juist aan Roos te vertellen. Roos is een studente uit Rotterdam die hier een afstudeeropdracht doet. Zij maakt een video met als onderwerp Nederlanders in Benidorm. Van de week zat ik ons verhaal aan haar te vertellen en haar reactie was, zo heftig zeg, wat een verhaal.

Dat vergeten we zelf nog wel eens nu het na al ruim 14 jaar hier met onze Yara zo goed gaat. Maar zij is natuurlijk niet een normaal mens, dus ja....een beetje zorgen maak ik me toch wel. Maar goed, we zijn nooit mensen geweest van denken in problemen dus dat doen we nu ook maar niet al te veel. We letten op en als het zover mocht komen dan handelen we dat ook wel weer af.

Het leven gaat door

Vanmiddag gaan we lekker een frietje eten, niet buiten de deur uiteraard, dat is onmogelijk. Maar het leven gaat door, gewoon onze dagelijkse dingen doen, lief zijn voor elkaar en deze crisis is voorbij voor je het weet. Zometeen gooi ik wat olie in de pan, frietjes en een lekker frikandelletje erbij en door.

Lieve mensen, laat je niet gek maken! Zorg voor elkaar en doe de dingen naar beste eer en geweten en het zal allemaal wel weer goed komen.

Fijn weekend allemaal!

Comments

comments