Benidorm Blog

Over ons leven in en om Benidorm

Tag: handbal

Bericht 28, -1,2 / -0,3 / -0,8 …….. + 24 kilo of -7,9 kilo

Ik ben moe

Het begint zoals zo vaak met een vraag of eigenlijk een constatering, ik voel me niet zo lekker en ben moe. Nu had ik de afgelopen dagen griep, voelde me echt niet lekker en heb dagen op bed gelegen. Nancy zegt, dat heb jij altijd in de winter, een winter dip waar je nergens zin in hebt. Maar dat is het niet, zo voelt  het niet. Ik ben echt gewoon moe. Moe als ik opsta en overdag kan ik gaan liggen en slapen. Sommigen denken dan, ik wou dat ik dat kon, ik kan nooit slapen zeggen ze tegen mij. Nou dat is niet fijn, maar zoals ik me nu voel is het zeker ook niet.

Wat is er dan ging ik denken? Nu heb ik het bezoek aan de dokter naar aanleiding van mijn griep aangegrepen om gelijk even een check-up te doen. Een bloedanalyse om te beginnen, gewoon eens kijken of hetgeen er wellicht zit of sluimert een halt kan worden toegeroepen. 21 januari om 09:17 wordt ik verwacht en een paar dagen later de uitslag ophalen bij de huisarts. Nu is het nog geen 21 januari en al wel bijna 16 januari.

Toernooi en excuses

Nu zul je denken, lekker belangrijk die datum, maar voor mij is dat het wel want ik was dus aan het denken, wat dan wel? En dan kom ik terug op waar het begon. Eind december 2017, een trip met handbal Benidorm naar de helaas ter ziele gegane Limburgse Handbal Dagen. Ik was kilo´s afgevallen en vond dat ik mezelf wel wat kon permitteren. Een paar dagen in van der Valk samen met het team, leven in hun ritme. Geweldig om mee te maken, ik at en dronk met hun mee, alleen handbalde ik niet met hun mee.....hmmmmm, een paar kilo extra had ik daar zo gewonnen. Daarna oud en nieuw met oliebollen en overvloedig eten....en het allerbelangrijkste, de gedacht dat het allemaal wel meeviel.

Als je dan zoveel hebt gelaten en daadwerkelijk een jas hebt uitgedaan, waarom val je dan toch terug in die valkuil? Want het viel allemaal helemaal niet mee. Ik zou willen dat ik het antwoord heb, dat zou echt makkelijk zijn. Helaas moet ik net als zo velen het antwoord schuldig blijven. Het is niet als met roken, dat heb je niet echt nodig om te leven, daar kun je buiten. Maar dus eten niet, je moet eten. En als je alles rationeel bekijkt dan is het leven zo makkelijk, doe dit niet en doe dat wel en je zult resultaat zien.  Dus ja, bij deze dus Bericht 28, -1,2 / -0,3 / -0,8 ........ + 24 of -7,9 kilo. Resultaat van, het valt allemaal wel mee.

Niet dezelfde fout

Nu is het dus bijna 16 januari en staat er weer een trip met het handbalteam op de planning. Ik mag weer mee en dit keer gaan we naar Châtellerault in Frankrijk, het toernooi  met 4 Franse ploegen en 2 Spaanse ploegen. Wederom een paar dagen leven met het team en ik zag de logistieke planning: Ontbijt, tussendoortje, lunch, tussendoortje, diner.......ow ja een wedstrijd spelen. Dit geldt echter niet voor mij en ik ben er nu op voorbereid.  Ik ga niet dezelfde fout maken, ik trap er niet weer in.

De balans is nog steeds negatief, maar dat is geen excuse. Alles wat ik had verloren is nog niet volledig terug en dat wil ik graag zo houden. Ik heb dus weer de weegschaal te voorschijn gehaald en let op met wat ik naar binnen schuif, de afgelopen wegingen -1,2 / -0,3 / -0,8. De stand staat nu op -7,9 kilo ten opzichte van 3 jaar geleden. Hoe dichtbij was ik? Hoe blij was ik in het begin met die eerste kilo´s eraf en hoe weinig lijkt het nu te zijn ten opzichte van de ruim 30 kg die ik kwijt was.

Anyway, ik heb een besluit genomen dat ik in ieder geval er zelf weer wat aan moet doen als ik me beroerd voel. Los van bloeduitslagen en ziektes die ik onder de leden had. Mijn knop is weer om en het blog is daarmee dus ook weer levend.......noodzaak......maar toch ook wel weer leuk om te doen 😉

Bericht 2, Eindelijk regen!

Wat een leuke reacties op mijn eerste blog! Dank jullie wel 😀

Ik wil het natuurlijk niet alleen maar over het verleden hebben maar zeker ook wat vertellen over ons leven op dit moment. Alhoewel met het verstrijken van de tijd het verleden wel steeds belangrijker voor mij blijkt te zijn omdat daar toch de roots voor het heden liggen. Zo kreeg ik op mijn eerste blog een reactie van Marc Castelen, Marc die mij er op wees dat ik zijn oudste vriendje was….dat gaat terug tot aan de lagere school met juffrouw Mieke en schoolhandbal. (En JA wij waren de echt de allerbesten!)

Meer lezen

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén